10 umiejętności rodzicielskich.

10 umiejętności rodzicielskich

Trening umiejętności  rodzicielskich,  czyli o tym jak kształtować umiejętności dziecka w domu. Jakich umiejętności potrzebuje rodzic, by wspierać dziecko. 

W ostatnim czasie bardzo popularne są zajęcia treningu umiejętności społecznych. Jeśli dziecko sprawia trudności w szkole, jest agresywne, nieśmiałe, ma zespół Aspergera, autyzm, adhd, ma trudności z regulacją emocji, itp. dziecko zostaje skierowane na tus.

Gdzie rozwijamy umiejętności dziecka?

Na TUSach. Taki trening  jest rodzajem warsztatu/ zajęć grupowych, podczas których dziecko rozwija umiejętności społeczne, takie jak np., słuchanie, czekanie na swoją kolej, proszenie o pomoc, radzenie sobie z zaczepkami. Prowadzone są przez psychologów, pedagogów, trenerów TUS, którzy przeszli odpowiednie szkolenie. Mogą trwać jedną godzinę w tygodniu lub nawet częściej. Zajęcia mogą wyglądać różnie w zależności do kogo są kierowane.

Sam trening to może być za mało. Dlatego tak ważne jest wykorzystanie różnych codziennych sytuacji w domu i na podwórku. 

Jak rodzice rozwijają umiejętności społeczne dziecka?

Przez cały czas dziecko od pojawienia się na świecie ćwiczy umiejętności społeczne. 

Od urodzenia i pierwszego kontaktu z matką, ojcem pojawia się pierwsza umiejętność nawiązywania kontaktu i relacji. I od tego momentu zaczynamy mieć wpływ na to jakie umiejętności będzie nabywać dziecko.

Nasza postawa, nasza reakcja wobec samego dziecka, wobec siebie i postawa do innych ludzi. Stajemy się modelami, które dziecko obserwuje i naśladuje. Oczywiście im starsze i bardziej samodzielne patrzy też na innych ludzi, inne dzieci w piaskownicy, przedszkolu, szkole.

Najważniejsza zasada to taka: dzieci zachowują się dobrze, kiedy czują się dobrze!

Tylko wtedy, kiedy czują się bezpieczne i nieoceniane mogą rozwinąć swoje umiejętności.

Po drugie dobrze jest dopasować je do wieku dziecka, jego możliwości i stopnia zaburzeń.

Zatem jak trenować na co dzień?

Oto 10 umiejętności rodzicielskich, które można wykorzystać w domu:

  1. Pozwól dziecku na samodzielność, nie wyręczaj. Jeśli dziecko w danym momencie nie chce czegoś zrobić, nie rób za niego. Pozwól mu zdecydować, w którym momencie/sytuacji może to zrobić. Nie daj się wkręcić w prośbę: “mamo, on mi zabrał zabawkę, zrób coś”, odpowiedz: “Możemy się zastanowić razem, co można zrobić w tej sytuacji, potem zdecydujesz co z tym zrobić”.

  2. Zachęcaj do wypróbowania raz, dwa razy, jeśli widzisz opór dziecka, powiedz że zrozumieniem: “widzę, że teraz nie jesteś gotowa/y, możesz spróbować następnym razem”.

  3. Samemu pokazuj różne umiejętności, np. kiedy wpadasz w złość, wiedz że Twoje dziecko wtedy patrzy najuważniej, dlatego nazwij swoje uczucie i powiedz, że potrzebujesz chwilę, aby się uspokoić, weź głębsze oddechy: “ Kochanie, czuję teraz złość, potrzebuję na chwilę ochłonąć”.

  4. Mów dziecku jakie ma możliwości zachowania a potem patrz punkt 1. “Możesz teraz podejść do chłopca i zapytać -czy chcesz się ze mną bawić? lub zapytać – jak masz na imię?”.

  5. Zauważaj co robi dziecko i mów o tym bez oceny, interpretacji, zaprzeczania- zamiast “Widzisz udało się, nie było chyba takie trudne”
    lepiej powiedz :“Powstrzymałeś/aś się od uderzenia”, “poczakałaś/eś, aż skończę rozmawiać, dziękuję”.

  6. Napisz liścik i zostaw na lodówce to, co zauważyłeś, np. “Dogadałeś się z siostrą- to było ważne :)”.

  7. Wyjaśniaj sytuacje, na które dziecko patrzy uważnie, jedziecie autobusem, w którym ktoś głośno się kłóci, możecie dziecku ze spokojem opisać co widać, co może być powodem, jakie emocje to wzbudza, jakie mogą być rozwiązania. To może być bardzo ciekawa rozmowa.

  8. Mów dziecku, co jest ważne dla Ciebie lub dla innych osób: “ Ważne jest dla mnie, kiedy patrzysz na mnie, wtedy wiem, że słuchasz”. Kiedy wchodzimy do sklepu mówienie dzień dobry, będzie miłe dla tej Pani”.

  9. Wejdź w zabawę, kiedy bawicie się lalkami, samochodami, odgrywacie różne role. Wtedy możesz mówić głosem lalki, transformersa, słodziaka. Pamiętaj, że zabawa jest najbardziej naturalną i bezpieczną formą uczenia się umiejętności społecznych u dzieci !

  10. Dbaj o siebie, swoje umiejętności, emocje, relacje, nastawienie. Jesteś najważniejszym trenerem.

Nauka umiejętności społecznych dziecka, to proces na całe życie. W przypadku dzieci z zaburzeniami bywa podwójnie trudno. Często pojawia się uczucie bezradności, poczucie winy i myśli, że jestem beznadziejnym rodzicem.

Warto poszukać wtedy wsparcia i takich rzeczy, które pomogą nam zadbać o siebie. To może rozmowa ze specjalistą, wideotrening komunikacji, warsztaty dla rodziców.

Powodzenia Rodzicu w rozwijaniu umiejętności  społecznych Twojego dziecka. 

Print Friendly, PDF & Email

Aneta Brzozowska

Współtworzę GAJ. W swojej pracy staram się zrozumieć i wczuć w to, co dzieje się z drugą osobą zarówno to młodszą jak i dorosłą, staram się zrozumieć emocje, myśli, potrzeby i motywację.
Aneta Brzozowska

Latest posts by Aneta Brzozowska (see all)

Udostępnij na:
Facebook
Facebook
RSS
Twitter
INSTAGRAM

Ciekawy tekst? Udostępnij go innym!