Jak przygotować dziecko do rozwodu rodziców.

przygotowac-dziecko-do-rozwodu

Rozstania są trudne, być może pojawia się smutek, złość, rozczarowanie, a nawet strach przed tym co będzie. Dzieci niezależnie od wieku bardzo przeżywają rozstanie, rozwód rodziców, nagle burzy się ich świat i panujący w nim porządek.

Rodzice zawsze są

Rodzice dają dziecku poczucie bezpieczeństwa, stabilizacje, bo przecież świat pędzi do przodu a oni zawsze są. Gdy rozwód rodziców jest nieunikniony należy dziecko do niego odpowiednio przygotować. Warto rozmawiać z resztą rodziny jak mają się zachować w danej sytuacji, aby dziecku pomoc. Ludzie się rozstają. Dla dziecka zawsze pozostaną Państwo rodzicami, bez względu na to co się wydarzyło w przeszłości i co się wydarzy w przyszłości.

Dziecko czuje, że coś się dzieje

To nie jest tak, że dzieci nie czują rozpadu związku rodziców. Słyszą kłótnie, widzą zwiększający się dystans pomiędzy rodzicami. Czują wtedy niepokój, mogą zastanawiać się co się dzieje, czy to ich wina, czy rodzice będą razem. Najlepszym co może zrobić w takim momencie rodzic dla dziecka to porozmawiać z nim. Rodzic ma rozwiać wątpliwości dziecka, odpowiedzieć na pytania oraz zapewnić o swojej miłości do dziecka.  Jeżeli jest to możliwe, najlepiej aby w spokojnej atmosferze dziecko dowiedziało się o rozwodzie od obojga rodziców.  Reakcja może być różna – płacz, złość. Czasami jest  poczucie ulgi, bo panujące w domu napięcie było dla dziecka nie do zniesienia. Jednakże zazwyczaj dziecko boi się tego co będzie dalej, bo nie wie jak będzie.

Rodzice rozmawiajcie ze sobą

Zanim rodzice rozwieją wątpliwości dziecka co do jego dalszego losu, powinni porozmawiać ze sobą nawzajem. Ważne kwestie do ustalenia to miejsce stałego pobytu dziecka, forma i czas widzeń drugiego rodzica z dzieckiem,  sposób podejmowania decyzji dotyczących ważnych kwestii życia dziecka – zdrowie, edukacja. Warto ustalić jasno kiedy dziecko będzie widywać z drugim rodzicem. Dobrze aby były to stałe terminy, da to dziecku  poczucie stałości, stabilności, a przede wszystkim przewidywalności wydarzeń.  Niech  inni bliscy wiedzą, że nie wskazane są negatywne wypowiedzi o którymś z rodziców w obecności dziecka. To samo tyczy się rodziców – negatywne wypowiedzi rodzica na temat drugiego rodzica, negowanie jego zdania, decyzji ranią dziecko.

Dziecko kocha oboje rodziców

Dziecko bez względu na to kto ponosi odpowiedzialność za rozpad związku kocha oboje rodziców,
a jego marzeniem jest aby byli znów razem. Nie stawiajmy dziecka po którejś stronie barykady, nie dopytujmy jak na przesłuchaniu jak było u mamy, czy też taty. Unikajmy kłótni i ostrych wymian zdań przy dziecku. Jeżeli spotkania między rodzicami są trudne – niech ktoś inny z bliskich oddaje dziecko, można komunikować się przez e-mail. Nie wikłajmy dziecka w sprawy rodziców – „Zapytaj mamy czy Ci pozwoli?” – Nie!!! To rodzice są dorośli i między sobą ustalają ważne sprawy dotyczące dziecka. Nie należy też dzielić się z dzieckiem swoimi przemyśleniami na temat rozstania, krzywd wyrządzonych przez partnera. Takie rozmowy zarezerwowane są dla dorosłych powierników – przyjaciół, dalszej rodziny.

Co dalej?

Dziecko często pyta, co będzie dalej. Jeżeli trudno jest przewidzieć dalszy ciąg zdarzeń, można powiedzieć „słuchaj nie wiem”. Następnie zapewnić, że rodzice będą się starać tak dogadać aby dziecku było jak najlepiej. Dziecko ma dostać od rodziców sygnał, że bez względu na przyszłe wydarzenia mama i tata stoją za nim murem, zawsze będą kochać, zawsze pomogą. Zwykle dziecko potrzebuje około roku, aby poczuć się stabilnie w nowej sytuacji. Ten rok pozwala mu zobaczyć, że w nowej rzeczywistości mama i tata radzą sobie w samodzielnej opiece nad nim. Buduje się w nim poczucie bezpieczeństwa, które zostało zachwiane przez rozwód rodziców. Zachęcam do przeczytania artykuły Życie rodzinne po rozwodzie.

Oczywiście mowa tu o sytuacji idealnej, w której rodzice są w stanie się zdystansować. Niestety bardzo często, zwłaszcza na początku rozstania o ten dystans trudno. Bardzo łatwo zatracić się w swoim żalu, złości i wplątać w to dzieci.  W takiej sytuacji pomocne mogą być mediacje pomiędzy rodzicami, konsultacje z psychologiem dziecięcym, jak również pomoc psychoterapeutyczna dla rodziców oraz  dzieci.

Print Friendly, PDF & Email
Julita Kulik
Latest posts by Julita Kulik (see all)