Nastolatek – jak przetrwać bunt?

nastolatek-jak-przetrwac-bunt

Nie wiecie jak dotrzeć do tej dziewczyny… Macie wrażenie ze wymyka się spod Waszej kontroli. Mało tego wydaje się robić dokładnie wszystko to czego jej wcześniej zabranialiście. Nie chce z Wami rozmawiać, zamyka się w pokoju, wciąż jest na facebooku albo smsuje. Uwaga ! Uwaga! prawdopodobnie Twoją nastolatkę dopada rozwojowy bunt.

Bunt jest rozwojowy 

Dziecko wchodzi w okres dojrzewania gwałtownie, najczęściej zaskakując swoim zachowaniem rodziców, jak również siebie. Nagle dążenie do niezależności i samostanowienia staje się dla nastolatka największym priorytetem, do którego dąży często poprzez kłótnie, krzyki, eksperymenty z używkami, izolacje od rodziców na rzecz rówieśników. Nastał kryzys, który jest normą dla tego okresu rozwojowego, jest potrzebny, aby pójść dalej w rozwoju. Stać się samodzielnym, asertywnym dorosłym. O tym jakie zadania rozwojowe ma przed sobą nastolatek można przeczytać w moim artykule: Nastolatek – czego się spodziewać. 

Jak będąc rodzicem przetrwać ten czas, bo on na szczęście minie… Wasz nastolatek dorośnie. Jednak od Was – rodzice w dużej mierze zależy czy burzliwy okres dojrzewania odbije swoje piętno na relacji z dzieckiem.

Nastolatek ciągle potrzebuje rodzica 

Pamiętajcie przede wszystkim nastolatek potrzebuje rodzica, który wesprze go w tym trudnym czasie, którego sam do końca nie rozumie. Gdy dopada go złość to traci kontrolę i używa „dział” najwyższego kalibru – krzyki, groźby, wulgaryzmy ale i płacze, histerie. Po takim wybuchu nie rzadko sam nie wie skąd ten ładunek emocjonalny się wziął, ochłonąwszy potrafi przeprosić, przyznać, iż powód awantury był nieistotny.  Dlatego też traktujcie każdy dzień jak nowy dzień, nie obrażajcie się na jego zachowanie, nie stosujcie złośliwości. Jasne nikt nie lubi być obrażany przez własne dziecko i na to nie należy mieć zgody, natomiast wypominanie tego przez kolejne tygodnie oddala Was od siebie.

Mówcie nastolatkowi o swojej miłości, ale nie oczekujcie od niego wzajemności – zapewniam on Was kocha ale to nie jest dla niego moment na deklaracje.

Wzmacniaj każde zachowanie pozytywne swojego nastolatka, mów konkretnie co Ci się podoba „Super, że zaniosłeś pranie do kosza na brudy”, „jesteś punktualnie, dziękuje”.

Starajcie się od czasu do czasu zrobić ze sobą coś co sprawi frajdę – mogą być to zakupy, wypad na rowery, na park linowy czy do kosmetyczki. Pamiętajcie tylko, że nastolatek musi uczestniczyć w wyborze aktywności, aby nie poczuł, że jest mu coś narzucane.

Bądź kibicem osiągnięć nastolatka – ciesz się ze zdobytego gola, trójki z matmy czy pierwszej randki .

Niech nastolatek też decyduje 

Warto włączyć nastolatka w podejmowanie decyzji domowych – wspólnie ustalcie na czym maja polegać jego obowiązki, zastanówcie się jak mają wyglądać przyszłe wakacje.

Ważne aby umawiać się z nastolatkami na konkrety – na przykład „raz dziennie wyjmujesz naczynia ze zmywarki, masz na to czas do 18.00”.  Nie oczekuj ze nastolatek będzie wykonywał swoje obowiązki z zachwytem i zaangażowaniem, raczej nastaw się na marudzenie i ciężkie wzdychanie. Jednak gdy wykona obowiązek podziękuj i pochwal to co udało się zrobić dobrze.

Kontakt z rówieśnikami jest najważniejszy 

Pamiętaj że w tym okresie dla nastolatka rówieśnicy i ich akceptacja są najważniejsi. Stąd ciągła potrzeba kontaktu – spotkania, telefony wiadomości przez smsy czy portale społecznościowe. Zamiast krzyczeć aby odłożył telefon, warto zapytać: „z kim smsujesz? to chyba ważna osoba dla Ciebie?”. Być może wtedy będzie dobra okazja aby zaproponować aby nastolatek zaprosił znajomych do domu.

Zaufaj 

Spróbuj zaufać swojemu dziecku. Obiektywnie rodzic nie jest w stanie całkowicie kontrolować poczynań nastolatka. Nie wie z kim wraca ze szkoły i co robi podczas czasu wolnego. Ciągła kontrola nie sprzyja pozytywnej relacji nastolatek-rodzic, dziecko stosuje uniki, kłamstwa i manipulacje aby nie być kontrolowane. Rodzic czuje się oszukiwany i bezsilny.

Dlatego też od małego warto rozmawiać z dzieckiem, mieć pozwolenie na bycie w jego świecie na tyle ile ono chce. Nastolatek sam zaczyna wyznaczać swoją drogę, w której rodzic może mu towarzyszyć. Towarzyszyć tzn. być obok, bez oceny, bez krytyki, dawać wsparcie. Zachęcam do przeczytania artykułu Co chciałby usłyszeć Twój nastolatek.

Oczywiście czasami sprawy zajdą za daleko… Jeżeli Twój nastolatek okalecza się, deklaruje chęć pozbawienia się życia, podejrzewasz że jest uzależniony od komputera czy też środków psychoaktywnych, jego nastrój jest bardzo obniżony lub zauważasz że się głodzi, czym prędzej udajcie się na konsultacje do psychologa dziecięcego.

/fot.freeimages/

Print Friendly, PDF & Email
Julita Kulik