Samotność psychoterapia pomoże.

samotność jak sobie z nią poradzić

Co pomoże w poradzeniu sobie z samotnością – psychoterapia. Psychoterapeuta pomoże poradzić sobie z uczuciami izolacji i cierpienia. W naszym gabinecie terapeutycznym znajdziesz wsparcie, a z artykułu dowiesz się skąd bierze się samotność, dlaczego tak bardzo doskwiera oraz jak sobie z nią poradzić.

Badania wskazują, że samotność jest chorobą naszych czasów.

To niesamowite, że z jednej strony mamy dostęp do ludzi na drugim końcu świata, granice odległości przestają istnieć, a jednocześnie możemy czuć się tak bardzo samotni.

Każdy z nas czuje się czasami samotny. Kiedy przychodzimy pierwszy raz na zajęcia w nowej grupie, kiedy jesteśmy pierwszy dzień w pracy. Jednak coraz częściej samotność towarzyszy wielu osobom, nie tylko w powyższych sytuacjach.  Samotność jest uczuciem, z którym się budzą i niosą wewnętrzny ból przez swoje życie.

Możemy doświadczać poczucia głębokiej samotności wewnętrznej, gdy jesteśmy sami ze sobą lub z innymi ludźmi. Możemy doświadczać uczucia osamotnienia, gdy mamy mało ludzi wokół siebie, a co za tym idzie poczucia bycia wyizolowanym.

Ale są osoby, które lubią być same, sprawia im to ogromną przyjemność, nie czują się osamotnione lub wyizolowane. Są też osoby, które w środku czują cierpienie i ból z powodu samotności oraz izolacji. Przyjrzymy się doświadczeniu  samotności- skąd się bierze, jak sobie z nią poradzić.

Czuć się samotnie, to subiektywne odczucie każdego człowieka. Te same sytuacje dla jednych z nas będą odbierane jako coś niegroźnego, a dla innych jako odrzucenie. Czemu tak się dzieje? Poczucie osamotnienia, izolacji, samotności zależy od trzech czynników, nad którymi pracuje się z psychoterapeutą. Pomoże Ci on zobaczyć w jaki sposób Ty reagujesz.

Jak rozpoznać samotność?

Sprawdź jak radzisz sobie z samotnością, czy posiadasz umiejętności, które pozwolą ci lepiej sobie z nią radzić. A może jesteś bardziej podatny na bycie samemu.

 

1. Wrażliwość na brak ludzi wokół siebie.

Każdy ma swoją biologiczną potrzebę więzi, której poziom jest inny u rożnych ludzi. Jeśli twoja potrzeba jest wysoka, może być ci trudniej ją zaspokoić. Możesz bardziej odczuwać brak relacji z ludźmi lub ich niewystarczającą ilość i czuć się bardziej samotnym.

2. Zdolność do regulowania emocji, które pojawiają się, gdy czujemy się wyizolowani.

Każdy z nas czasem jest samotny, jednak gdy trwa to długo, zaczyna pojawiać się przygnębienie. To jak radzisz sobie z emocjami, wpływa na to jak radzisz sobie z samotnością.

A dalej wpływa to na sposób w jaki odbierasz ludzi. Zdolność do przyjęcia trudnych emocji związanych z samotnością, wpływa na to, że jesteś mniej krytyczny wobec siebie i innych. Pozwoli ci to również znaleźć rozwiązania poradzenia sobie z samotnością.

3. Wyobrażenia i oczekiwania jak dobrze rozumiem innych.

Bycie samotnym nie powoduje, że nie masz wcale umiejętności nawiązywania kontaktu z ludźmi. Jednak izolacja znacznie zuboża te umiejętności. Osoby samotne, podejmują różne działania, by mieć przyjaciół. Starają się szukać poczucia przynależności w grupie.

Kiedy na te starania nie ma wystarczającej reakcji, mogą mieć poczucie, że nikt nie jest nimi zainteresowany. Ta ogromna frustracja może wpływać na nastrój osoby samotnej, również wtedy gdy przebywa z innymi. Może ona częściej być krytyczna lub obwiniać innych. Osoba samotna na zewnątrz pokazuje złość lub rozżalenie, które powodują odsunięcie innych ludzi od niej.

 

Co powoduje samotność?

 

Samotność, z biologicznego punktu widzenia, jest funkcją organizmu, która umożliwia przetrwanie. Informuje cię ona o twoich potrzebach, tak jak pragnienie lub głód mówią o potrzebie picia i jedzenia. Biologiczną potrzebą każdego człowieka jest potrzeba więzi bycia z innymi. Badania przeprowadzone przez zespół Sue Johnson, wykazują, że potrzeba więzi jest silniejsza niż instynkt strachu i agresji.

Pierwotnie człowiek potrzebował innych do przeżycia. Życie w plemieniu dawało większe szanse na przetrwanie. Zostanie samemu oznaczało śmierć. Na poziomie naszego mózgu gadziego, pierwotnego, ten mechanizm przetrwania zapisany jest w naszych reakcjach.

Podobnie jak nie możemy nauczyć się nie bać, bo instynktownie nasze ciało reaguje na zagrożenia, tak nie możemy nie czuć potrzeby więzi. Siła instynktu jest ogromna. Psychiatra J. Bowlby twórca teorii więzi oraz kolejni badacze pokazują, że potrzeba więzi jest czymś instynktownym i pierwotnym. Nie jest ona wyuczona, ale jest wrodzona.

Emocjonalne więzi są potrzebne do przetrwania. Relacje dają poczucie bezpieczeństwa i stabilności w otaczającym świecie. Wpływają nie tylko na nasze zdrowie psychiczne, ale także fizyczne. Stąd uczucie samotności, bycia wyizolowanym, może być tak groźne w skutkach psychicznym i fizycznych.

 

Jak samotność zabija?

 

Samotność zabija, jest chorobą cywilizacyjną naszych czasów. Czemu tak się dzieje?

Z powodu osamotnienia silniej przeżywa się stres.

Poziom stresu odczuwany z powodu izolacji i osamotnienia wpływa na wytwarzanie hormonu stresu- kortyzolu. Osoby osamotnione wskazują na większa liczbę stresu w życiu, związanego z trudnościami w pracy, obawą o finanse, problemami w związku, pojawieniu się wielu trudności w codziennym życiu.

Samotność wpływa na to jak dbamy o swoje zdrowie.

Badania wskazują, że osoby samotne mają większe BMI (wskaźnik masy ciała) niż osoby, które nie czują się samotne. Częściej sięgają po jedzenie wysokokaloryczne i prowadzą siedzący tryb życia.

Samotność wpływa na strategie radzenia sobie ze stresem.

Badania profesora Caccioppo i jego zespołu wskazują na wzrost poczucia przeciążenia, chęć poddania się, zaprzestania radzenia sobie ze stresem, osób doświadczających samotności.

Prowadzić to może do szybszego starzenia się, do zwiększenia zachorowań na raka, choroby Alzheimera, wzrostu ciśnienia krwi, osłabienia odporności organizmu oraz pojawienia się depresji, myśli samobójczych.

 

Jak psychoterapia pomoże w radzeniu sobie z samotnością?

 

Psychoterapeuta pomoże Ci na rożnych poziomach zająć się przeżywanymi bolesnymi uczuciami. Poprzez focusing i pracę terapeutyczną skoncentrowaną emocjach (EFT) będziesz mógł lepiej regulować swoje emocje.

EFT pomoże pracować z samoblokadami oraz wewnętrznym krytykiem, a także lękiem i wstydem. Tak wiele trudnych emocji doświadcza się w przeżywaniu głębokiej samotności. Psychoterapeuta będzie pomagał w odbudowywaniu więzi i połączenia z drugim człowiekiem w bliskim, pełnym zaufania i bezpieczeństwa kontakcie. Takie doświadczenie powoli pomoże otwierać się na wiarę, w to że ludzie są z natury dobrzy.

Psychoterapia pomoże przerwać błędne koło negatywnej interpretacji zachowań ludzi. Takim błędnym kołem jest negatywna interpretacja zachowań innych ludzi. Traktowanie ich zachowania jako odrzucającego, pełnego niechęci. To są twoje interpretacje, a nie intencje znajomych.

Skąd możesz wiedzieć co oni myślą. Przecież nie myślą tak jak ty. Choć bardzo często wydaje nam się, że ludzie widzą świat i sytuacje w ten sam sposób. To błędne koło, które zamyka cię na ludzi i oddalasz się od nich.

Może siadasz dalej od ludzi podczas przerwy na lunch lub na konferencji. Nie odbierasz telefonu, gdy dzwonią przyjaciele, niechętnie wychodzisz na spotkania, w ostatniej chwili odwołujesz wyjście. Ludzie z czasem przestają się odzywać, zapraszać cię, pisać do ciebie. A poczucie samotności nabiera na sile.

Co Ty możesz robić przed psychoterapią?

 

1. Uznaj, że samotność jest naturalnym uczuciem, jak każde inne.

Samotność jest uczuciem każdego człowieka, w rożnych momentach życia. Ma ona wymiar egzystencjalny.

2. Zwracaj uwagę na swoje interpretacje zachowań innych ludzi, czy nie są one selektywne.

Czy nie skupiasz się tylko na jednym aspekcie, tego co pomyślą? I jesteś przekonany, że pomyślą na pewno coś negatywnego.
Czy interpretujesz ich postawę słowa jako coś negatywnego w stosunku do ciebie?
Czy dodajesz dodatkowe znaczenia i treści do ich wypowiedzi?

3. Czy zauważasz błędne koło, które powoduje, że zamykasz się na innych ludzi.

Zakładasz zbroję, by nikt cię nie zranił, bo tak bardzo się tego boisz. Czy możesz zaryzykować i dopuścić wątpliwości do swojego patrzenia na ludzi. Może są dobrze nastawieni. Ludzie z natury są dobrzy.

4. Zwróć uwagę na swoje zachowanie.

Czy unikasz spotkań towarzyskich, zaproszeń?
Może warto czasem się zgodzić. Z uważnością na swoje negatywne założenia móc dostrzec coś pozytywnego w reakcjach ludzi lub neutralnego. Możesz szukać okazji do kontaktu z ludźmi w prostych sytuacjach codziennych.

 

Sposoby poradzenia sobie z poczuciem samotności i izolacji mogą nie wystarczać. Wtedy warto zwrócić się o pomoc do psychoterapeuty, to jest odważny krok, by poradzić sobie z trudnościami. Każdy człowiek jest inny, każdy inaczej reaguje na sytuacje. Szukanie pomocy nie jest słabością, a siłą, bo zaczynasz być dobry dla siebie.

Kiedy cierpimy fizycznie, szukamy pomocy lekarza. Kiedy cierpimy emocjonalnie pozwólmy sobie pomóc. Kontakt z psychoterapeutą pomoże budować więź, a to ona jest podstawową potrzebą, która pozwala być w kontakcie z ludźmi.

Odbudowywanie więzi jest kierunkiem do wychodzenia z samotności.

 

 

 

Fotografia by Dragana Gordic.

 

Print Friendly, PDF & Email
Anna Raczkiewicz
Latest posts by Anna Raczkiewicz (see all)