Psychoterapia młodzieży

Psychoterapia indywidualna młodzieży:

Dla kogo?

Nastolatek (14-17lat):

  • mający trudności w komunikacji, współpracy z rówieśnikami i dorosłymi ( agresywny, nieśmiały, lękliwy);
  • ofiara lub świadek przemocy;
  • z diagnozą m.in.: ADHD, Zespół Aspergera, zaburzeń zachowania, zaburzeń opozycyjno-buntowniczych, nieprawidłowo kształtująca się osobowości, depresja, zaburzenia lękowe;
  • samookaleczający się; 
  • po hospitalizacji psychiatrycznej;
  • w kryzysie – m.in. żałoba, rozwód, zawód miłosny, szukanie własnej tożsamości.

Jak to wygląda?

Na pierwsze spotkanie (konsultacje) zapraszam rodziców/opiekunów wraz z nastolatkiem. Najkorzystniej, gdy na konsultacji zjawią się oboje rodziców/opiekunów. Takie spotkanie trwa 50minut. Jeżeli posiadają Państwo dokumentację psychologiczną dziecka (opinie psychologiczne, psychiatryczne, informacje psychologiczne) proszę zabierzcie je ze sobą. Pierwsze spotkanie to czas, w którym wspólnie z Państwem omawiamy zauważone trudności i podejmowane do tej pory oddziaływania. 

Bywa, że już na tym spotkaniu udaje nam się ustalić zasady dalszej współpracy. Czasem umawiamy się na konkretną ilość spotkań, czasem zostawiamy to własnemu biegowi. Czas trwania psychoterapii jest to uzależnione od charakteru i dynamiki trudności, jak również otwartości nastolatka i rodziców.

Kolejne spotkania trwają 50minut. Są to spotkania psychoterapeuty z nastolatkiem. Kontakt z rodzicem psychoterapeuta podczas trwania psychoterapii ma tylko w obecności i za zgoda nastolatka. Psychoterapeutę obowiązuje tajemnica psychoterapii z wyłączeniem sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia nastolatka lub innych osób. 

Co zyskuje nastolatek?

  • Wzrost samooceny i poczucia sprawstwa – „Sam radzę sobie z trudnościami”, „Potrafię!”.
  • Wzrost wiedzy nt własnych możliwości ale i radzenia sobie z trudnościami – „Potrafię to!!!” „Wiem jak sobie poradzić”.
  • Wzrost umiejętności miękkich – „Umiem powiedzieć NIE”, „Wiem jak rozwiązać się dogadaćz kolegami”.
  • Wsparcie ze strony terapeuty oraz rodziców – „Nie jestem z tym sam”, „Jestem lubiany pomimo…”
  • Czas w którym  dorośli (terapeuta , rodzice, opiekunowie) skupiają się tylko na nim – „Jestem ważny dla innych”.

Co zyskają rodzice?

  • Całościowe spojrzenie na sferę psychologiczną nastolatka.
  • Profesjonalne wsparcie w pracy z trudnościami.
  • Wskazówki do dalszej pracy terapeutycznej, skierowanie do innych specjalistów.

Psychoterapię prowadzi: Julita Kulik, Aneta Brzozowska.