Wychowanie dziecka po rozwodzie.

Wychowanie dziecka po rozwodzie.

Stało się, decyzja o rozstaniu została podjęta i zrealizowana. Mieszkacie Państwo osobno, być może jesteście już w nowych związkach. Z byłym partnerem łączy Was dziecko – osoba, którą bardzo kochacie i która bardzo kocha Was. Jak dalej, wspólnie wychowywać dziecko po rozwodzie?

 

Wychowanie dziecka po rozwodzie, to wyzwanie dla byłych małżonków. Przed wami wiele kwestii do ustalenia i omówienia.

  1. Z kim zamieszka dziecko po rozwodzie?

     

  2. Jak zapewnić dziecku poczucie bezpieczeństwa po rozwodzie rodziców?

     

  3. Co robić, gdy jeden z rodziców nie angażuje się w wychowanie dziecka po rozwodzie?

     

  4. Lojalność dziecka wobec rodziców.

     

  5. Jak pomóc dziecku z emocjami po rozwodzie rodziców.

     

  6. Wsparcie szkoły.

     

  7. Co zrobić, gdy pojawią się nowi partnerzy rodziców.

     

  8. Kiedy zgłosić się z dzieckiem do psychologa.

     

 

Z kim zamieszka dziecko po rozwodzie? Ustalenie formy opieki.

Psychologowie mają różne zdania na temat zasad pobytu dziecka u rodziców. Istnieje stanowisko, że dziecko powinno mieć jeden dom, a do drugiego rodzica przyjeżdżać na weekendy. Z drugiej strony coraz popularniejsza staje się opieka naprzemienna – dziecko jest tydzień u mamy, tydzień u taty lub jakąś część tygodnia, w zależności od ustaleń.

Przy opiece naprzemiennej trzeba pamiętać, że jednym z warunków takiej formy opieki są dobre relacje między rodzicami dziecka. Ustalając formę opieki na każde dziecko należy patrzeć indywidualnie.

Obserwować czy dany pomysł się sprawdza, weryfikować, dostosowywać ustalenia do bieżących potrzeb dziecka. Prawdopodobnie na samym początku nie ustalicie idealnego planu, warto być otwartym na jego modyfikacje.

 

 

Zapewnijcie dziecku poczucie bezpieczeństwa.

Ważne, aby w tym nowym, jeszcze niestabilnym okresie dziecko czuło kontrolę. Powinno wiedzieć kiedy dokładnie jest u taty, kiedy u mamy, ma możliwość kontaktu z każdym z rodziców (telefonicznie, osobiście, poprzez komunikatory).

Jeżeli dziecko początkowo nie będzie chciało nocować u jednego z rodziców, należy to uszanować, zachęcać ale nie zmuszać. Nie jest to też czas na wspólne dalekie wyjazdy ani na dłuższe wyjazdy jednego z rodziców.

Gdy dziecko jest uczniem warto zadbać o to aby dni spędzone z rodzicami były stałe, co umożliwi tworzenie się pewnej rutyny tygodnia.

Wtedy na przykład na piątkowe kartkówki z matematyki przygotowuję się zawsze z tatą, a materiały na technikę kompletuje z mamą. Spokój i rutyna jest najbardziej dziecku potrzebna. Dlatego też dobrze gdy w miarę możliwości rodzice zajmują się dzieckiem w podobny sposób, w ich domach panują podobne zasady.

 

Nie może być tak, że mama jest tylko specjalistą od zabaw i imprez, a tata „zagania” do nauki. Dobrze jest te role wypośrodkować.

 

 

Co robić, gdy jeden z rodziców nie angażuje się w wychowanie dziecka po rozwodzie?

 

Zdarzają się sytuacje, że jeden z rodziców unika, rzadko spotyka się z dziećmi lub zdaje się być zajęty swoimi sprawami. W takiej sytuacji ważne, aby dziecko miało w swoim otoczeniu takie pozytywne osoby, które mogłyby trochę przejąć rolę taty –dziadek, wujek czy też mamy – babcia, ciocia.

Ważnym doświadczeniem dla dziecka jest zobaczenie, że być może mój tata/mama się ze mną nie kontaktuje, ale nie wszyscy mężczyźni/kobiety tacy są, bo dziadek /babcia zawsze mnie wysłucha, porozmawia, mogę na niego liczyć.

 

Lojalność dziecka wobec rodziców.

Początkowo dziecko może czuć się w nowej sytuacji nieswojo. Być może będzie zastanawiać się co na temat mamy może powiedzieć tacie i odwrotnie. Warto o tym porozmawiać, aby zdjąć z dziecka ciężar bycia lojalnym wobec rodziców.

Nie należy negatywnie komentować, podważać przy dziecku decyzji drugiego rodzica. Nie warto też wyręczać się dzieckiem – „powiedz tacie, że mama powiedziała”.

Rozstali się Państwo, ale nadal jesteście dorosłymi rodzicami, którzy w kwestiach wychowania powinni mówić jednym głosem. Jeżeli trudno się Wam rozmawia są sms-y, e-maile, telefony, nie musicie też widywać się przy odbiorze dziecka.

 

Jak pomóc dziecku z emocjami po rozwodzie rodziców.

Dziecko po rozstaniu rodziców przeżywa swoistą żałobę po stracie rodziny. Dlatego też, czuje masę emocji m.in. smutek, złość, strach, tęsknota, które muszą gdzieś mieć ujście.

Być może dziecko przyjmie postawę zaprzeczającą – “Nie obchodzi mnie to…”, co raczej należy rozumieć jako trudność w radzeniu sobie z nawałem emocji jaki budzi rozstanie niż jako obojętność.

Warto nazywać dzieciom emocje, podejść do nich ze zrozumieniem i otwartością oraz myślą że nie są skierowane przeciwko rodzicom. Dać czas dziecku na akceptację sytuacji – być w kontakcie nawet gdy ono się z niego wycofuje. Mimo chwilowego odrzucenia być blisko.

 

Wsparcie szkoły- porozmawiajcie z wychowawcą dziecka.

Warto uprzedzić wychowawcę o rozstaniu, przedstawić jakie są ustalenia pomiędzy rodzicami, co do dalszych losów dziecka, poprosić aby informacje o dziecku ze szkoły przychodziły do obojga rodziców. Być może nauczyciel poprosi o kopie wyroku sadu, aby jak prawnie została uregulowana opieka rodzicielska nad dzieckiem.

 

Co zrobić, gdy pojawią się nowi partnerzy rodziców.

Przedstawienie nowej partnerki/partnera dziecku może wywołać u dziecka z różne reakcje. Jeżeli spotkanie tego partnera zbiegło się z samym rozstaniem rodziców, najpewniej dziecko obwinia go za tą sytuacje. Wtedy o kontakt dziecka z nowym partnerem rodzica trudno, polecam aby dawać wolność wyboru dziecku.

Nie ma co od samego początku próbować tworzyć patchworkowej rodziny, która wszędzie chodzi razem. Dziecko ma prawo wyjść tylko ze swoim rodzicem, spędzić z nim czas sam na sam. Przyjdzie jeszcze czas na integrację w szerszym gronie. Zdarza się też, że dla dziecka nowy partner rodzica pozostaje tylko partnerem rodzica przez bardzo długi czas.

 

Kiedy zgłosić się z dzieckiem do psychologa?

Wychowanie dziecka po rozwodzie, przy współpracy rodziców, stabilizuje się średnio po około roku od rozstania. Gdy rodzice są w dobrych relacjach, dziecko ma szansę zobaczyć, że życie może toczyć się dalej- mogą odbyć się święta, urodziny wakacje.

Wtedy dziecko odzyskuje poczucie bezpieczeństwa. Jeżeli rodzice są w konflikcie, trudno jest im się porozumieć w kwestiach dziecka, dziecko pozostaje w chaosie, nie wie czego się spodziewać, komu zaufać, komu wierzyć.

W takich niesprzyjających warto zasięgnąć pomocy psychologa dziecięcego, psychoterapeuty. Specjalista wesprze dziecko oraz rodziców w nowej sytuacji.

Fotografia- Dziewczyna zdjęcie utworzone przez freepik – pl.freepik.com

Zadzwoń i umów sesję

    Konsultacja psychoterapeutyczna

    Napisz krótko z czym masz problem. Dobierzemy odpowiedniego psychoterapeutę i zaproponujemy termin sesji.